Oświecenie
Przede wszystkim epoka ta stawiała na rozwój nauki i kultury. Szeroko rozwijane były wszelkiego typu umiejętności. Między innymi wiedza miała się częściowo opierać na poprzednich epokach, pokoleniach, głównie na renesansie oraz starożytności. Jednocześnie dokonanych było wiele nowych odkryć. Niektóre teorie z poprzednich wieków zostały całkowicie obalone. Jednymi z najważniejszych przedstawicieli epoki oświecenia w filozofii byli między innymi: Denis Diderot, Jan Jakub Rousseau, John Locke, Hobbes, Monteskiusz, Burke czy de Mably. Stworzona w tym czasie została między innymi Encyklopedia z pomocą większości wielkich myślicieli tej epoki. Twierdzono, że każdy człowiek z natury jest dobry, a stan naturalny miał być epoką wiecznej szczęśliwości. Nikt nie miał się wtedy zamartwiać. Wszystko miało się dziać własnym trybem. Jednocześnie stworzono wtedy ideę państwa i prawa jako swoistych instytucji opresyjnych. Twierdzono, że jednostki niedostosowane społecznie lub mające skłonności do przestępstw powinny być w ogóle izolowane ze społeczeństwa, aby nie stanowiły zagrożenia.